Oration in Pavor

Oration in Pavor de Logiamento Perdite
Joachim Ringelnatz (1923)

Sancte dio, da que illes non nos
chassa ex appartamento!
Que io dicerea mi femina
in su facie plorate?

Io torque mi manos,
quia non troverea un auxilio.
Si venera le die,
quando mi lecto, libros, scriptorio
se trovera sul strada!

Debera io prestar, vender lo?
Cata es ya utensilio.
Nos bibera notre manco,
e tunc: Non sape!

Al pictura de mi ava
io es affectionate  tanto.
Deo, riga un pauc de clementia
sur le saxee officio del logiamento.

Como mi sposa plora trans le nocte,
afflige me in cata sonio.
Deo, lassa nos le duo cameras le cares,
con sol, introsplendente in matinata.

—

Vos pote trovar le poesia in le lingua original hic.

Read Full Post »

Sia fertile e augmenta!

Ecce homines! Qui augmenta como muscas, mangiante su mundo, vitiante le aeres, invenenante le mares, exploitante toto le natura sin misericordia, le vive e le morte. Non sape illes que le mundo es finite, non vide illes le damnos?

Le homines plora al morte de un infante, ma ignora pena e morte de milliones moriente de fame. Illes crede vermente que le mondo poterea nutrir nove, dece e plus milliardes in un vita in dignitate. Illes non sape, que le separation in pauperes e ricches, in indigentes, e illes vivente in superabundante luxo non potera persister?

Homo, aperi tu oculos! Sape, que tu debe decrescer! Jam tu infantes entra un mondo perdite, un combatto pro ressources insufficiente, un natura private. Vide, que tu planeta es limite.

Read Full Post »