Que nos vive, mi Lesbia, e ama,
e lamentos del vetulos disestima!
Le sol se pote poner e retornar:
ben que nostre luce breve parti,
a nos le nocte es pro dormir eterne.
Da mille basios a me, e etiam cento,
tunc mille alteres, e cento del secunde vice,
e ancora mille alteres, e cento.
Postea, si multo milles es facite, nos turba illos,
pro que nos non sape le numero,
e non alicuno mal nos invidia,
pro que ille sape del tante basios.
Catull 5
